س.س: خوشحالم که دوستان همیشه تحریمی ام بالاخره غر زدن و نق زدن را کنار گذاشتند وارد یک کار حسابی شدند. قرار است صبح پنج شنبه جمعی از جوانان که در انتخابات گذشته همیشه در موضع تحریم بودند به دیدار عبدالله نوری بروند و از وی برای حضور در انتخابات دعوت کنند. این که نوری می آید یا نمی آید و آیا امکان تایید صلاحیت دارد یا نه بحث دیگری است. خرسندی ام از این بابت است که جمعی از خوشفکرترین جوانان تحول خواه که چند سال است بیرون گود نشسته اند و فقط ایراد می گیرند، حالا دست به کار شده اند و کار سیاسی انجام می دهند.
دوست دارم این رفقا که چند سال است جز سنگ انداری و بهانه گرفتن کاری دیگری انجام نمی دهند خود شروع به دیکته نوشتن کنند تا آن وقت کمی هنگام نمره دادن به غلط های ما انصاف به خرج دهند.
البته کار راحت این است که آدم گوشه ای بشیند، پا روی پا بیندازد و هی غر بزند که چرا اینگونه شد و آنگونه نشد اما به قول جرج برنارد شاو:  زندگی سراسر اشتباه آدمیانی که وارد گود می شوند و برای اصلاح امور کاری انجام می دهند بسیار افتخار آمیز تر از کسانی است که در طول عمرشان هیچ کاری نکرده اند و فقط از دیگران عیب و ایراد گرفته اند.
تحریمی های سابق با همین فعالیت نیم بند در حمایت از عبدالله نوری حالا یک گام عملی برداشته اند. حالا که وارد گود شده اند به دشواری های کار سیاسی بهتر پی می برند. شاید همین باعث شود از ابرهای خیال و آرمان فاصله بگیرند و در نقدهایشان جانب انصاف را بیشتر رعایت کنند. 
البته تردید ندارم که با رد صلاحیت احتمالی عبدالله نوری، دوستان همیشه معترض به خانه اول بر می گردند و غر زدن و بهانه گیری را شروع می کنند،  اما همین که چند ماهی در صحنه باشند، موضعی بگیرند، اظهار نظری کنند، فعالیتی تشکیلاتی انجام دهند و برای بهبود وضع موجود اقدامی عملی انجام دهند همین هم خودش غنیمتی است.