س.س: کاروان اعزامی ایران به المپیک در آستانه یک افتضاح تاریخی قرار دارد. امیدداران کسب مدال یکی یکی حذف می شوند و افرادی که انتظار می رفت شگفتی ساز باشند جز شکست سنگین چیزی به بار نیاورده اند.
حمید سوریان امید اول کاروان ورزشی ایران برای کسب مدال طلا که مسئولان کمیته المپیک روی او حساب جدی باز کرده بودند امروز از کسب مدال برنز هم بازماند.
آرش میر اسماعیلی که چند سالی است به واسطه روحیات مبارزه جویانه اش در برابر اسرائیل و شعارهای سیاسی اش به آب و ونانی دست پیدا کرده، امسال با بد شانسی مواجه شد و حریف اسرائیلی به پستش نخورد تا با انصراف برای چند سال دیگر بازار گرمی کند. در نتیجه به ناچار وارد گود شد و برخلاف انتظار مسئولان کاروان ایران از گردونه رقابت ها حذف شد.
حاجی آخوند زاده دیگر جودوکار ایرانی که خیلی ها برای وی لااقل یک برنز کنار گذاشته بودند دیگر حذف شده ایران بود.
این وضع رشته هایی بود که امید کسب مدال داشتند. ورزشکاران دیگر رشته هایی که نه برای کسب مدال بلکه برای بازی های زیبا و یکی دو موفقیت کوچک به المپیک اعزام شده بودند از برآوردن کمترین انتظارات هم عاجز ماندند.
به عنوان نمونه هما حسینی پرچمدار کاروان ایران که در پکن معلوم شد اهل شعار دادن سیاسی علیه آمریکا هم هست در گروه خود بین چهار نفر چهارم شد.
بدمینتون باز ایرانی در همان مسابقه اول باخت و حذف شد. یکی از دوچرخه سواران ایرانی حتی نتوانست از خط پایان عبور کند. دیگر ورزشکاران ایرانی هم بدون آن که نتیجه قابل توجهی کسب کنند یا در مراحل بالا حذف شوند همان ابتدای کار با نتایج ضعیف حذف شده و به یک توریست معمولی در پکن تبدیل شدند.
مفتضحانه ترین اتفاق ممکن در کاروان ایران، وضعیت شناگر ایرانی بود. خیلی جالب است آقایان به خاطر عدم حضور در مسابقه ای که ورزشکار اسراییلی در آن شرکت داشت مانع حضور شناگر ایرانی در مسابقه شدند اما حتی جرات ابراز آن را نداشتند و در داخل کشور هم از ترس آن که خبر به پکن برسد اعلام کردند به خطر بیماری از حضور در مسابقه انصراف داد.
من نمی دانم این نوع انصراف دادن و با ترس و دروغ و هزار جورفریبکاری دیگر به چه درد ملت فلسطین می خورد!
در هر صورت هرچه هست فضایی از یاس و ناامیدی کاروان ورزشی ایران در پکن را فرا گرفته و تماشاگران ایرانی هم از دنبال کردن مسابقات ناامید شده اند.
وضعیت نامناسب پیش آمده، کاروان ورزشی ایران را در بدترین وضعیت خود طی چند المپیک اخیر قرار داده است. ضمن این که عدم کسب مدال تا این لحظه بر استرس دیگر ورزشکاران اضافه کرده و شرایط روحی سنگینی برایشان ایجاد کرده است.
با در نظر گرفتن این که ملی پوشان کشتی آزاد ایران ضعیف ترین کشتی گیران سال های اخیر را تشکیل می دهند، وزنه برداری ایران به دور از آمادگی لازم به مسابقات اعزام شده اند و هادی ساعی هم در پی حضور در شورای شهر تهران، آن تکواند کار آماده و جنگنده نیست از حالا باید آمادگی نتایجی به مراتب ضعیف تر از این را هم داشت.
در این شرایط به نظر می رسد احسان حدادی(پرتاب دیسک) و امین نیک فر (پرتاب وزنه) و فردین معصومی(کشتی آزاد) از معدود ورزشکاران آماده ای باشند که تا حدودی شانس کسب مدال دارند. در مورد بقیه ورزشکاران از جمله بوکسورها و کشتی گیران فقط باید به شگفتی و دعا امید بست. از تنیس روی میز و بسکتبال و دو میدانی هم که کسی انتظار زیادی ندارد و همه این ها در شرایطی اتفاق می افتد که کاروان ورزشی ایران به نسبت دوره های قبل تعداد بیشتری ورزشکار راهی مسابقات کرده است.
البته طبیعی هم هست.از ورزشی که مسئولانش به جای تدارکات و آماده کردن ورزشکاران، به ریش فوتبالیست ها گیر می دهد و خالکوبی بسکتبالیست ها را نکوهش می کنند و دنبال رجز خواند در برابر ورزشکاران اسراییلی و جا خالی دادن هستند، از این بیشتر نباید انتظاری داشت!
تدابیر آقایان فعلا ایران را در آستانه بزرگترین افتضاح ورزشی چند سال اخیر قرار داده است.