دولت احمدي نژاد براي عموم شهروندان اگر يادآور سختي ها و ناخوشي هاي سه سال گذشته است، براي مهجاد معنا و مفهوم ديگري دارد. عمر دولت نهم با عمر مهجاد گره خورده است و ما هرچه به قد و قواره اين دولت نگاه مي كنيم ياد عمر مهجاد مي افتيم.
سه سال پيش در اين ايام وقتي كه محمود احمدي نژاد مشغول سنجش نفرات كابينه اش بود ما هم بي هماهنگي، مقدمات راه اندازي وبلاگ را مهيا مي كرديم. در نهايت روزي كه احمدي نژاد دولت را از خاتمي تحويل گرفت مصادف شد با روزي كه ما مهجاد را راه انداختيم؛ به همين خاطر است كه هر چه از عمر دولت احمدي نژاد مي گذرد بر عمر مهجاد اضافه مي شود و سپري شدن دولت احمدي نژاد ما را به ياد بزرگ شدن مهجادمان مي ندازد. 
عكس: سالگرد جشن تولد مهجاد، مرداد 1385، كافي شاپ آق بانو

چراغ های خاموش، نامی که یک سال زیر لوگویش وبلاگ نویسی کردیم ، حال و هوای ما در آن روزها را می رساند.روزهایی که واقعا چراغمان خاموش بود. اما تصویر فانوسی روشن  نیز در گوشه وبلاگ گذاشته بودیم تا یادمان باشد که به قول بودا به جای لعنت کردن به تاریکی بهتر است شمعی روشن کنیم.با خودمان عهد کرده بودیم که وبلاگ را جایی کنیم برای نوشتن از آن چه در روزنامه ها نمی شد نوشت. برای آن چه که زیر تیغ سانسور می رفت . قلم قرمز سردبیر سلاخی اش می کرد اما دریغ که هر چه گذشت روح خبیث سانسور را در فضای سایبر هم حس کردیم. برخی زمان ها نوشتن یک پست چند خطی دردسری چند هفته ای به دنبال داشت.فهمیدیم وبلاگ آن فضای امن و بی دردسری نیست که فکرش را می کردیم.به ناچار تن دادیم به سانسور و یکی از اصول اساسی خود را زیر پا گذاشتیم . اصلی که بر اساس آن قرار بود " بی شائبه سانسور و ترس " وبلاگ نویسی کنیم. اما سرمان به سنگ خورد. بی خیال وبلاگ نویسی بی سانسور شدیم. حالا به خود سانسوری عادت کرده ایم. مهجاد حالا بیشتر از گذشته می ترسد. بیشتر از گذشته مصلحت سنجی می کند.اما باز هم دوستان مدام نصیحت می کنند که آهسته تر . 
آهسته رفتن را کمی آموخته ایم. ترسیدن را  بلد شده ایم. خودسانسوری را هم که دیگر استادش هستیم.
حالا دوستان ، مهجاد دست به عصا راه رفتن را خوب یاد گرفته است ولی همچون هر وبلاگ نویس دیگری در این سرزمین گل و بلبل روزی را آرزو می کند که عصایش را به کناری پرت کند و تا می تواند بدود.
پی نوشت : این پست را به مناسبت سالگرد تولد مهجاد ، واقعا مهجادی نوشتیم. چند پاراگرافی را مه نوشت و چند پاراگرافی را جاد. برخی دوستی ها از آن گونه اند که زنگ زمان غباری بر دامنشان نمی نشاند .