سلام دوست عزیز به روزم با بحث بیسوادی در جامعه زندگی شد هر چه باداباد ، باور می کنی ؟ مرگ شد با زندگی همزاد ، باور می کنی ؟ آن گره مشتی که می شد زنده باد و مرده باد بر سرم شد تیشه فرهاد ، باور می کنی ؟ زشت تر شد چهره امسال از پیرار و پار رنگ فردا رفته است از یاد ، باور می کنی ؟ کوچه ها را حجله می بستی که نو داماد مٌرد آن که او را کشت ، شد داماد ، باور می کنی ؟ چون علف رفتی به جنگ داس ، سبز و ساده دل دست غیبی هم نکرد امداد ، باور می کنی ؟ می کشی در اشتیاق حور ، انسان را به بند دیو و دد را می کنی آزاد ، باور می کنی ؟ باز می تازی به من چون باد وحشی بر چراغ طشت رسوایی ز بام افتاد ، باور می کنی ؟