چه تولدی؛ چه تبریکی
س.س: معمولا رسم است که وبلاگ نویسان در روز تولدشان چند خطی به این مناسبت می نگارند و دوستان
و آشنایانشان را از بابت فرا رسیدن چنین روز مثلا خجسته و مبارکی آگاه می سازند، اما مهدی خان تاجیک دامت اضافاته، آنقدر تنبل خان شده که نه تنها سی و چند روز است مطلبی ننوشته، بلکه تنبلی چنان وی را احاطه کرده که حتی از تقریر دوخط مطلب محض رضای خدا در سالروز تولدش هم طفره می رود...
البته در این که تولد مهدی حالا همچین اتفاق تاثیر گذاری هم نیست که شکی نیست اما بالاخره برای رفع بحران محبت و جلب توجه دوستان و آشنایان می توانست مفید باشد!
دوستان عزیز خواهشمندم به جای آنکه وقتتان را صرف تبریک گفتن وی کنید، کمی او را نصیحت کرده و عواقب این بلای خانمان برانداز را به وی گوشزد شوید.
ما که به وظیفه انسانی و حقوق بشریمان در خصوص یادآوری این روز عمل کرده و عکس مقابل را به مهدی تقدیم کردیم، اما به عنوان کادوی تولد پیشنهاد می شود یکی همت کنه بشمره در سه ماه اخیر رفیقمون چندتا مطلب نوشته...
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/450