یک پرسش انحرافی:
به نظر شما متن زیر بخشی از بیانیه کدام گروه سیاسی است؟
در چند ماه گذشته حامیان ارتجاع و استبداد سلطنتی با استفاده از زمینه های داخلی و سرمایه گذاری استعمار جهانی فعالیت های خود را در کشور افزایش داده اند. از جمله به کمک رادیوهای بیگانه ... غذای تبلیغاتی مناسبی را برای سوء استفاده رسانه های گروهی کشورهای استعمار گر فراهم آوردند... ما معتقدیم سلطنت طلبان را حداقل در این مقطع توان بالقوه و یا بالفعل بازگشت و استقرار نیست معهذا... بر اساس وظیفه و خط مشی خود که حفظ و تداوم انقلاب اسلامی است و جلوگیری از انحراف ان و استقرار کامل جمهوری اسلامی است در این مقطع حساس... بنابر وظیفه اسلامی امر به معروف و نهی از مکر مسولان را از ادامه مسیر انحرافی و جامعه را از اغوای خائنان آگاه می سازیم...
الف) حزب موتلفه اسلامی
ب)جمعیت اثارگران انقلاب اسلامی
ج) آبادگران ایران اسلامی
د) حزب کارگزاران اسلامی
س)نهضت آزادی
و) انصار حزب الله

به نظر شما این نثر و قلمی که آن را به تحریر در آورده نزدیک به کدام جریان فکری است؟
کمی عجیب است، اما این بیانیه مربوط به نهضت آزادی است که در اوایل دهه 60 صادر شده است. گرچه این بخش از بیانیه و قسمت هایی دیگری از آن بسیار حزب اللهی تنظیم شده و پذیرش آن از زبان اعضای این حزب در مقطع فعلی باور نکردنی می نماید، اما نهضت آزادی از همان روزها هم تفاوت معناداری با دیگر گروه های سیاسی داشت چنانکه در بخش های دیگری از بیانیه می توان نشانه های آزاد اندیشی آن ها را به وضوح دید چنانکه در موضوع آزادی های اجتماعی و لزوم تحزب، 24 سال پیش به نکاتی اشاره شده که دولتمردان فعلی در این زمان هم از فهم آن عاجزند:
 هرگز نمی توان امر به معروف و نهی از منکر را در جامعه عینیت بخشید مگر آن که آزادی اجتماعی و حضور نیروهای مومن اما مخالف سلیقه ها و عملکرد حاکمان را محترم شمرد...اما متاسفانه این راه توسط حاکمیت و متولیان انقلاب دنبال نشده است و برخلاف آن جو چسب زنی و تعبیر هر انتقاد مشفقانه به عنوان عامل تضعیف دولت و رهبری بر جامعه حکمفرما بوده است...اما عدم تامین و نضمین آزادی های قانونی تشکل و یا رشد احزاب ....
در واقع بخش های لیبرال بیانیه نهضت آزادی زیربنای همان مباحثی است که امروزه هم اصلاح طلبان مطرح می کنند و همان ها است که از سال 76 به بعد هم مطرح شده است.
اما امروزه آیا از بیانیه ها و اطلاعیه های گروه های سیاسی می توان نکاتی را یافت که برای فردا ایران هم به کار آید و مورد استناد نسل بعدی قرار گیرد؟ دغدغه های فردای ایران تا چه حد در بیانیه های گروه های سیاسی دیده می شود؟