تحریک عصبی روزنامه نگاران
س.س: شورش را در آورده این نهاد ریاست جمهوری، صدا و سیما و روزنامه های اصولگرا برای تبلیغ دولت کم بود، حالا آقایان به کثیف ترین شکل ممکن در دفتر رییس جمهوری می نشینند و برای روزنامه های اصلاح طلب "تیتر یک" تعیین می کنند. دیگر کار از سانسور و حذف مطالب گذشته است. دقت کنید که چند وقت است دولت روزنامه ها را زور می کند که چه بنویسند و چه ننویسند. واقعا خجالت آور است. یک دولت چقدر باید ضعیف و هراسان باشد که نسبت به هر
انتقادی جوابیه صادر و مدیر مسئول را ملزم کند که آن را تیتر یک روزنامه کند؟
قانونگذار، جوابیه را برای توهین و تهمت در مقام دفاع گذاشته است. گزارش تحلیلی و انتقادی را به جوابیه چه کار؟ انگار دولت قصد دارد برای هر انتقادی جوابیه بلند بالا صادر کند تا روزنامه نگاران اصلا قید انتقاد را بزنند.
جالب است همه این بدعت ها در شرایطی اتفاق می افتد که رسانه های مستقل زیر بیشترین فشار ممکن به سر برده و خود سانسوری و حذف مطالب از سوی مدیران مسئول به بالاترین حد در سال های گذشته رسیده است. اخطارها و زنگ های مقام های امنیتی، راه هرگونه مطالب انتقادی را بسته و هر روز بر موضوعاتی که نباید در رابطه با آن مطلبی نگاشت افزوده می شود.
مطالب و گزارش ها بر دایره ای بسته ای از واژگان تکراری دور می زند، هرگونه خلاقیت و ابتکار در نطفه خفه می شود. هیچ کدام از گزارش های چاپ شده دلخواه آدم نیست. روزنامه نگاران عصرهنگام مطالبشان تحویل می دهند و صبح روز بعد در کمال ناباوری می بینند که نقطه عطف مطلبشان حذف شده، از ریاست جمهوری نامه آمده و زنگ ها و تماس های پنهانی هم دور تازه ای از محدودیت های مطبوعاتی ایجاد کرده است. نمی دام این وضعیت را تا کی می توان تحمل کرد. دولت بازی جدیدی را آغاز کرده است که هدف نهایی آن تحریک عصبی روزنامه نگاران است. پروژه جدید مسولین اطلاع رسانی دولت واقعا خجالت آور است.
به گمانم بازخورد منفی این تیتر یک های اجباری در میان مردم که عیان شود مسئولان جدید دفتر رییس جمهور تازه می فهمند که به اصطلاح نوآوریشان در خروج از لاک سکوت، چه ضربه سنگینی به اعتبار قوه مجریه وارد آورده است.
انتقادی جوابیه صادر و مدیر مسئول را ملزم کند که آن را تیتر یک روزنامه کند؟ قانونگذار، جوابیه را برای توهین و تهمت در مقام دفاع گذاشته است. گزارش تحلیلی و انتقادی را به جوابیه چه کار؟ انگار دولت قصد دارد برای هر انتقادی جوابیه بلند بالا صادر کند تا روزنامه نگاران اصلا قید انتقاد را بزنند.
جالب است همه این بدعت ها در شرایطی اتفاق می افتد که رسانه های مستقل زیر بیشترین فشار ممکن به سر برده و خود سانسوری و حذف مطالب از سوی مدیران مسئول به بالاترین حد در سال های گذشته رسیده است. اخطارها و زنگ های مقام های امنیتی، راه هرگونه مطالب انتقادی را بسته و هر روز بر موضوعاتی که نباید در رابطه با آن مطلبی نگاشت افزوده می شود.
مطالب و گزارش ها بر دایره ای بسته ای از واژگان تکراری دور می زند، هرگونه خلاقیت و ابتکار در نطفه خفه می شود. هیچ کدام از گزارش های چاپ شده دلخواه آدم نیست. روزنامه نگاران عصرهنگام مطالبشان تحویل می دهند و صبح روز بعد در کمال ناباوری می بینند که نقطه عطف مطلبشان حذف شده، از ریاست جمهوری نامه آمده و زنگ ها و تماس های پنهانی هم دور تازه ای از محدودیت های مطبوعاتی ایجاد کرده است. نمی دام این وضعیت را تا کی می توان تحمل کرد. دولت بازی جدیدی را آغاز کرده است که هدف نهایی آن تحریک عصبی روزنامه نگاران است. پروژه جدید مسولین اطلاع رسانی دولت واقعا خجالت آور است.
به گمانم بازخورد منفی این تیتر یک های اجباری در میان مردم که عیان شود مسئولان جدید دفتر رییس جمهور تازه می فهمند که به اصطلاح نوآوریشان در خروج از لاک سکوت، چه ضربه سنگینی به اعتبار قوه مجریه وارد آورده است.
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/389