ضربه ای به حلقه خبرنگاران اصلاح طلب
س.س: توقیف روزنامه هم میهن علاوه بر این که جامعه مطبوعاتی را از یک رسانه خوب و قدرتمند محروم کرد، به گمانم یک زیان دیگر هم داشت که در نگاه اول چندان جدی جلوه نمی کند اما نیک که بنگریم مهم است و در ماه های باقیمانده تا انتخابات مجلس شورای اسلامی برای جبهه اصلاحات اثر گذار است و آن غیبت یک خبرنگار تیزهوش پارلمانی از مجلس شورای اسلامی.
آن چه مدت ها است در محافل رسانه ای شنیده می شود این است که پارلمان ایران مدت ها است از نبود یا کمبود خبرنگاران تحلیلگر رنج می برد. مجلس شورای اسلامی البته خبرنگاران اصلاح طلب و اصولگرای خوبی دارد که در حرف کشیدن از زیر زبان مسولان و خبررسانی به موقع، قابل ستایشند. اما کار در پارلمان فقط خبر رسانی نیست، که هم تحلیل می طلبد و هم پرداختن به حاشیه ها. هم شیطنت مطبوعاتی است و هم جسارت در طرح سوال. به همین خاطر است که در مطبوعات معروف است که زبده ترین و آگاه ترین خبرنگار هر روزنامه باید به عنوان خبرنگار پارلمانی معرفی شوند. اما این روزها در مجلس می بینیم که روزنامه ها نه تنها به این اصل توجهی نمی کنند که گاه، کارآموزهای خود را روانه بهارستان می کنند و جمعی هم البته مشغول امور بازرگانی و هماهنگ کردن امور اقتصادی مدیر مسئول روزنامه از طریق نمایندگان می شوند.
دراین میان اعظم ویسمه خبرنگار سابق ایلنا که از زمان انتشار هم میهن به این روزنامه رفت، از معدود خبرنگاران پارلمانی است که هم جسور است، هم آگاه و هم با طرح سوژه های خوب و جاندار در پارلمان کارش را خوب بلد است. توقیف هم میهن اما ضربه بزرگی به جمع خبرنگاران پارلمانی اصلاح طلب خواهد زد اگر منجر به این شود که ویسمه دیگر راهی به پارلمان نیابد؛ همچنانکه معتقدم پس از خداحافظی ایرج جمشیدی از پارلمان، دیگر هیچ خبرنگاری نتوانست جای وی را پر کند و حلقه خبرنگاران پارلمانی اصلاح طلب از این بابت دچار آسیب شد.
مطلب امروز اعظم ویسمه در روزنامه اعتماد ملی البته خوشحالم کرد. نه به خاطر این که پردازش خوب مطلب و جسارتش در انتقاد صریح از حدادعادل، باعث آن باشد؛ که البته همه این ها مطلبش را بسیار خواندنی کرد؛ خوشحالی ام اما از این بابت بود که او هنوز پارلمانی می نویسد و قرار ندارد که با توقیف هم میهن کار مجلس را کنار بگذارد؛ حتی اگر از ایلنا هم بیرون آمده باشد و ایلنای پرافتخار این روزها در بستر افتاده باشد... اگر گمانه ام درست باشد در مورد ماندگاری ویسمه در حوزه مجلس، این خوش خبری است برای اصلاح طلبان و تحول خواهانی که امسال بیش از همیشه به رصد کردن پارلمان ایران نیاز دارند.
در این میان حضور احسان محرابی در مجلس هم یک اتفاق خوب است.اما حساسیت های سال منتهی به انتخابات مجلس آنقدر زیاد است که حضور ناهماهنگ خبرنگاران اصلاح طلب، همراه با ریزش هایی که در این جمع هرازچندگاهی پدید می آید می تواند مشکل زیادی در اطلاع رسانی مستقل و جسورانه ایجاد کند.
فراموش نباید کرد ضعف تحلیل، مهمترین مشکل خبرنگاران فعلی پارلمانی است. به قول دوستی در زمانه ای که مجلس هفتم بر سرکار است همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید!
آن چه مدت ها است در محافل رسانه ای شنیده می شود این است که پارلمان ایران مدت ها است از نبود یا کمبود خبرنگاران تحلیلگر رنج می برد. مجلس شورای اسلامی البته خبرنگاران اصلاح طلب و اصولگرای خوبی دارد که در حرف کشیدن از زیر زبان مسولان و خبررسانی به موقع، قابل ستایشند. اما کار در پارلمان فقط خبر رسانی نیست، که هم تحلیل می طلبد و هم پرداختن به حاشیه ها. هم شیطنت مطبوعاتی است و هم جسارت در طرح سوال. به همین خاطر است که در مطبوعات معروف است که زبده ترین و آگاه ترین خبرنگار هر روزنامه باید به عنوان خبرنگار پارلمانی معرفی شوند. اما این روزها در مجلس می بینیم که روزنامه ها نه تنها به این اصل توجهی نمی کنند که گاه، کارآموزهای خود را روانه بهارستان می کنند و جمعی هم البته مشغول امور بازرگانی و هماهنگ کردن امور اقتصادی مدیر مسئول روزنامه از طریق نمایندگان می شوند.
دراین میان اعظم ویسمه خبرنگار سابق ایلنا که از زمان انتشار هم میهن به این روزنامه رفت، از معدود خبرنگاران پارلمانی است که هم جسور است، هم آگاه و هم با طرح سوژه های خوب و جاندار در پارلمان کارش را خوب بلد است. توقیف هم میهن اما ضربه بزرگی به جمع خبرنگاران پارلمانی اصلاح طلب خواهد زد اگر منجر به این شود که ویسمه دیگر راهی به پارلمان نیابد؛ همچنانکه معتقدم پس از خداحافظی ایرج جمشیدی از پارلمان، دیگر هیچ خبرنگاری نتوانست جای وی را پر کند و حلقه خبرنگاران پارلمانی اصلاح طلب از این بابت دچار آسیب شد.
مطلب امروز اعظم ویسمه در روزنامه اعتماد ملی البته خوشحالم کرد. نه به خاطر این که پردازش خوب مطلب و جسارتش در انتقاد صریح از حدادعادل، باعث آن باشد؛ که البته همه این ها مطلبش را بسیار خواندنی کرد؛ خوشحالی ام اما از این بابت بود که او هنوز پارلمانی می نویسد و قرار ندارد که با توقیف هم میهن کار مجلس را کنار بگذارد؛ حتی اگر از ایلنا هم بیرون آمده باشد و ایلنای پرافتخار این روزها در بستر افتاده باشد... اگر گمانه ام درست باشد در مورد ماندگاری ویسمه در حوزه مجلس، این خوش خبری است برای اصلاح طلبان و تحول خواهانی که امسال بیش از همیشه به رصد کردن پارلمان ایران نیاز دارند.
در این میان حضور احسان محرابی در مجلس هم یک اتفاق خوب است.اما حساسیت های سال منتهی به انتخابات مجلس آنقدر زیاد است که حضور ناهماهنگ خبرنگاران اصلاح طلب، همراه با ریزش هایی که در این جمع هرازچندگاهی پدید می آید می تواند مشکل زیادی در اطلاع رسانی مستقل و جسورانه ایجاد کند.
فراموش نباید کرد ضعف تحلیل، مهمترین مشکل خبرنگاران فعلی پارلمانی است. به قول دوستی در زمانه ای که مجلس هفتم بر سرکار است همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید!
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/385