یک سیاستمدار بچه مثبت
س.س: کریم ارغنده پور یکی از نجیب ترین سیاستمدارانی است که می شناسم. او شاید دوست داشته باشد که بیشتر به عنوان روزنامه نگار شناخته شود اما هرچه باشد فعالیت های حزبی در سالهای اخیربر او چنان سایه ای افکنده که سیاسی بودنش بر روزنامه نگار بودنش ارجحیت پیدا کند.
ارغنده پور الان هشت نه ماهی می شود که وبلاگ می نویسد و اتفاقا از وقتی که به دنیای مجازی پا گذاشته دوست داشتنی تر هم شده. اگر گاهی اوقات این حس مشارکتی سخنرانی گونه به وی دست ندهد و طولانی ننویسد اساسا خوب می نویسد و برخلاف اکثر سیاستمدارانی که به دنیای مجازی پا گذاشته به معنای واقعی کلمه وبلاگ می نویسد.
چند وقت پیش حتی کوشید ابداعی به خرج دهد و با طرح سوالاتی مخاطبانش را به فکر کردن وادارد اما از آن جا که نه بلاگ نویسان ایرانی حال فکر کردن دارند و خود او حوصله و وقت زیادی برای این کار داشت در نتیجه پس از مدتی این ایده با بن بست رو به رو شد. ظاهرا تصمیم گرفته که از این به بعد، به عکس بهای بیشتری دهد.
چند وقت پیش که لینکی داده بودیم به یکی از مطابش با عنوان "تند ترین مطلبی که ارغنده پور در عمرش نوشته" با دیدن ما از در شوخی و خنده وارد شد و گفت: شما دوران آوانگارد بودن، ما را ندیدید . زمانی به پست ما خوردید که معتدل تر شده ایم. اخیرا ارغنده پور عکس هایی را در وبلاگش گذاشته که احتمالا مربوط به همان زمانی می شود که به قول خودش پر شر و شور بوده و از محافظه کاری به دور بود. عکس های به نمایش در آمده اما نشان داده که کریم در تمام عمرش یک بچه مثبت به تمام معنا بوده و رنگ و بوی شیطنت را تجربه نکرده چه برسد به آوانگارد بودن (البته استثنا، گوش شیطان کر یک عکس با شلوار لی دارد که در حال و هوای دهه 70 یکجور انتحار سیاسی به شمار می رفت).
با همه این احوال، طراحی جدید سایتش، که آن را از حال و هوای سرد و بی روح سابق خارج کرده بهانه ای به دست می دهد که به سایت بچه مثبت ترین سیاستمدار ایرانی سر بزنید و عکس هایش را در زمانی که به کشور شیطان بزرگ سفر کرده بود ببینید. آیا اصلا به وی می خورد بنا به ادعایش روزگاری شلوغ پلوغ هم کرده باشد؟؟؟
ارغنده پور الان هشت نه ماهی می شود که وبلاگ می نویسد و اتفاقا از وقتی که به دنیای مجازی پا گذاشته دوست داشتنی تر هم شده. اگر گاهی اوقات این حس مشارکتی سخنرانی گونه به وی دست ندهد و طولانی ننویسد اساسا خوب می نویسد و برخلاف اکثر سیاستمدارانی که به دنیای مجازی پا گذاشته به معنای واقعی کلمه وبلاگ می نویسد.
چند وقت پیش حتی کوشید ابداعی به خرج دهد و با طرح سوالاتی مخاطبانش را به فکر کردن وادارد اما از آن جا که نه بلاگ نویسان ایرانی حال فکر کردن دارند و خود او حوصله و وقت زیادی برای این کار داشت در نتیجه پس از مدتی این ایده با بن بست رو به رو شد. ظاهرا تصمیم گرفته که از این به بعد، به عکس بهای بیشتری دهد.
چند وقت پیش که لینکی داده بودیم به یکی از مطابش با عنوان "تند ترین مطلبی که ارغنده پور در عمرش نوشته" با دیدن ما از در شوخی و خنده وارد شد و گفت: شما دوران آوانگارد بودن، ما را ندیدید . زمانی به پست ما خوردید که معتدل تر شده ایم. اخیرا ارغنده پور عکس هایی را در وبلاگش گذاشته که احتمالا مربوط به همان زمانی می شود که به قول خودش پر شر و شور بوده و از محافظه کاری به دور بود. عکس های به نمایش در آمده اما نشان داده که کریم در تمام عمرش یک بچه مثبت به تمام معنا بوده و رنگ و بوی شیطنت را تجربه نکرده چه برسد به آوانگارد بودن (البته استثنا، گوش شیطان کر یک عکس با شلوار لی دارد که در حال و هوای دهه 70 یکجور انتحار سیاسی به شمار می رفت).
با همه این احوال، طراحی جدید سایتش، که آن را از حال و هوای سرد و بی روح سابق خارج کرده بهانه ای به دست می دهد که به سایت بچه مثبت ترین سیاستمدار ایرانی سر بزنید و عکس هایش را در زمانی که به کشور شیطان بزرگ سفر کرده بود ببینید. آیا اصلا به وی می خورد بنا به ادعایش روزگاری شلوغ پلوغ هم کرده باشد؟؟؟
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/360