بوی خون می آید... بوی 18 تیر
س.س: بوی هیجده تیر می آید. این را به وضوح از اتفاقات دانشجویی این چند روزه احساس میکنم. نمیدانم تا چه میزان در جریان وقایع روز دانشگاه ها هستید. ولی اوضاع دانشگاه ها به قدری بغرنج شده که به اتاق گازی شبیه شده و هر لحظه احتمال انفجار آن می رود. به گمانم تا همین حالا هم دانشجویان تحول خواه، از خودشان خیلی خویشتنداری نشان داده اند که ماجرا شکل وخیمی به خود نگرفته است؛ وگرنه نیمی از آن چه تا به حال بر سر دانشجویان آورده اند کافی بود تاغائله ای به پا شود و کار از کنترل خارج شود.
با این حال معلوم نیست خویشتنداری دانشجویان تا چه زمانی ادامه خواهد یافت. احضار دانشجویان به کمیته های انضباطی در این چند روزه به حد بی سابقه ای رسیده، تعداد دانشجویان ممنوع الورود به دانشگاه از تعداد انگشتان دست خارج شده، ضرب و شتم دانشجویان توسط حراست و نیروهای لباس شخصی، دانشگاهیان را بسیار خشمگین کرده، دور جدید ستاره دار کردن دانشجویان و جلوگیری از ثبت نام حداقل 50 نفر در مقطع کارشناسی ارشد بر حجم نارضایتی ها افزوده، تعرض به دختران دانشجو و ضرب و شتم شدید آن ها، خیلی ها را آماده انتقام کرده اما هر چه هست تا به حال همه سعی درآرام کردن فضا داشته اند. اما معلوم نیست اوضاع در هفته اینده هم اینقدر آرام باشد.
از ظهر فردا قرار است دانشجویان علامه که دفتر انجمن اسلامیشان پلمپ شده تجمعی را برگزار کنند. در امیر کبیر اوضاع حاد تر است و در صورتی که نهاد های غیر دانشجویی قصد داشته باشند در این دانشگاه انتخابات جعلی برای انتخاب اعضای انجمن اسلامی برگزار کنند، درگیری و تنش به اوج خودش خواهد رسید. چرا که دانشجویان اعلام کرده اند در برابر برگزاری انتخابات جعلی کوتاه نخواهند آمد. اخبار این چند روزه دانشگاه ها نشان می دهد که دانشجویان دیگر آستانه تحملشان لبریز شده و از این پس احتمال بروز هر اتفاقی را باید داشت. سیر وقایع و انباشت نارضایتی ها به حدی است که در صورت ادامه فشار ها بر دانشجویان احتمال به ریختن دانشگاه ها( این بار در 18 خرداد) اصلا دور از ذهن نیست.
این در حالی است برخی ها بر این اعتقادند که پروژه آشوب دانشجویی اساسا یک پروژه دولتی از پیش تعریف شده برای بهره برداری توسط اقتدارگرایان است. گفته می شود افزایش بی سابقه فشار بر دانشجویان و احضار مکرر فعالان دانشجویی وضرب و شتم انها فقط به این منظور صورت می گیرد تا دانشجویان را وادار به عکس العمل احساسی کرده و با بروز یک واکنش تند و تیز، پروزه ای که بر ضد انجمن ها اسلامی(شاید انقلاب فرهنگی) اجرا شود.(فکرش را بکنید وقتی که دانشجویان به دیدار نمایندگان مجلس می رفته و نزد آن ها شکایت می برند و دربازگشت برخی از آنها را دستگیر می کنند یعنی طرف مقابل خواستار هیچ نوع مصالحه ای نیست و قصد خشمکین کردن دانشجویان را دارد)به همین خاطر برخی ها به دانشجویان توصیه می کنند از انجام هر اقدام شتابزده ای خودداری کنند تا بهانه به دست اقتدارگرایان نیفتند.
هر چه که هست اوضاع در دانشگاه ها بسیار بحرانی است و باید در انتظار روزهای پربرخوردی بود.
بوی خون می آید....بوی 18 تیر...
با این حال معلوم نیست خویشتنداری دانشجویان تا چه زمانی ادامه خواهد یافت. احضار دانشجویان به کمیته های انضباطی در این چند روزه به حد بی سابقه ای رسیده، تعداد دانشجویان ممنوع الورود به دانشگاه از تعداد انگشتان دست خارج شده، ضرب و شتم دانشجویان توسط حراست و نیروهای لباس شخصی، دانشگاهیان را بسیار خشمگین کرده، دور جدید ستاره دار کردن دانشجویان و جلوگیری از ثبت نام حداقل 50 نفر در مقطع کارشناسی ارشد بر حجم نارضایتی ها افزوده، تعرض به دختران دانشجو و ضرب و شتم شدید آن ها، خیلی ها را آماده انتقام کرده اما هر چه هست تا به حال همه سعی درآرام کردن فضا داشته اند. اما معلوم نیست اوضاع در هفته اینده هم اینقدر آرام باشد.
از ظهر فردا قرار است دانشجویان علامه که دفتر انجمن اسلامیشان پلمپ شده تجمعی را برگزار کنند. در امیر کبیر اوضاع حاد تر است و در صورتی که نهاد های غیر دانشجویی قصد داشته باشند در این دانشگاه انتخابات جعلی برای انتخاب اعضای انجمن اسلامی برگزار کنند، درگیری و تنش به اوج خودش خواهد رسید. چرا که دانشجویان اعلام کرده اند در برابر برگزاری انتخابات جعلی کوتاه نخواهند آمد. اخبار این چند روزه دانشگاه ها نشان می دهد که دانشجویان دیگر آستانه تحملشان لبریز شده و از این پس احتمال بروز هر اتفاقی را باید داشت. سیر وقایع و انباشت نارضایتی ها به حدی است که در صورت ادامه فشار ها بر دانشجویان احتمال به ریختن دانشگاه ها( این بار در 18 خرداد) اصلا دور از ذهن نیست.
این در حالی است برخی ها بر این اعتقادند که پروژه آشوب دانشجویی اساسا یک پروژه دولتی از پیش تعریف شده برای بهره برداری توسط اقتدارگرایان است. گفته می شود افزایش بی سابقه فشار بر دانشجویان و احضار مکرر فعالان دانشجویی وضرب و شتم انها فقط به این منظور صورت می گیرد تا دانشجویان را وادار به عکس العمل احساسی کرده و با بروز یک واکنش تند و تیز، پروزه ای که بر ضد انجمن ها اسلامی(شاید انقلاب فرهنگی) اجرا شود.(فکرش را بکنید وقتی که دانشجویان به دیدار نمایندگان مجلس می رفته و نزد آن ها شکایت می برند و دربازگشت برخی از آنها را دستگیر می کنند یعنی طرف مقابل خواستار هیچ نوع مصالحه ای نیست و قصد خشمکین کردن دانشجویان را دارد)به همین خاطر برخی ها به دانشجویان توصیه می کنند از انجام هر اقدام شتابزده ای خودداری کنند تا بهانه به دست اقتدارگرایان نیفتند.
هر چه که هست اوضاع در دانشگاه ها بسیار بحرانی است و باید در انتظار روزهای پربرخوردی بود.
بوی خون می آید....بوی 18 تیر...
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/362