چشم انداز دلهره آور
س.س: در آخرین روزهای سال گذشته با دوستان و همکاران تحریریه بحثی داشتیم که فضای کار در سال جدید و چگونگی فعالیت مطبوعاتی را می توان در یک هفته اول عید تخمین زد و بنا به شرایط سیاسی برای فعالیت مطبوعاتی در سال 86 برنامه ریزی کرد. کار اما به یک هفته نکشید و در نخستین روز سال جدید مشخص شد که در سال 86 به خاطر حفظ اتحاد ملی و انسجام اسلامی احتمالا باید از بیان بسیاری از مسائل و انتقادات خودداری کرد. وقتی مقام رهبری در نخستین روز فروردین در مشهد، صاحبان قلم و بیان را هشدار می دهد که مراقب باشند خواسته یا ناخواسته مردم را به مسئولان و نظام و آینده بدبین نکنند مشخص می شود که دیگر راحت نمی توان عملکرد رییس جمهوری و دیگر دولتمردان را مورد نقد قرار داد چرا که ممکن است این اقدام، مردم را نسبت به مسولان نظام بد بین کند.
همچنین دیگر نمی توان نسبت به وضعیت حساس ایران در عرصه بین المللی هشدار داد و وضعیت ناگواری را که ممکن است بر سر ایرانیان بیاید برجسته کرد؛ چرا که این اقدام هم مردم را نسبت به آینده بدبین می سازد.
اگر قرار باشد خیلی بد بینانه تر و سختگیرانه تر هم به قضیه نگاه کنیم آنگاه صفحه حوادث روزنامه ها و نشریات هم بدبین کننده مردم به نیروهای امنیتی و انتظامی تعبیر شده و در این شرایط باید وقایع ناگوار و تلخ از صفحه روزنامه ها پاک شود چرا که آن گاه ممکن است مردم نسبت به نظام بدبین شده و اتحاد ملی لکه دار شود. اوضاع البته اینقدر هم بد نخواهد شد چرا که بی تردیدم هرگز چنین تفسیری از چنین سخنانی به عمل نخواهد امد اما به همان اندازه مطمئنم که اوضاع در سال جدید برای روزنامه نگاران حوزه سیاسی بسیار سخت خواهد شد یا دقیقتر بگویم سخت تر خواهد شد. از این پس هر کلام مخالفت آمیز یا منتقدانه ای می تواند نادیده گرفتن اتحاد ملی تعبیر شده و در بهترین شرایط با هیس گفتن مقامات و به سکوت دعوت شدن از سوی آن ها همراه باشد.
دیشب که از راه دور و به مدد مسنجر با مهدی و الپر سخنان اخیر را مرور میکردیم هیچ کدام حس خوشایندی نسبت به چشم اندازی که در سال جاری متصور است نداشتیم. حداقلش این بود که پیش بینی کردیم دست ما در مطبوعات بیش از پیش بسته خواهد شد. ظاهرا فضای کار سال جدید، زود تر از حد انتظار و در کمتر از یک هفته برایمان ترسیم شده و نیازی نیست که چندروز صیر کنیم و آن گاه به بررسی شرایط کاری بنشینیم.
خدا کند ارزیابیمان غلط باشد.
همچنین دیگر نمی توان نسبت به وضعیت حساس ایران در عرصه بین المللی هشدار داد و وضعیت ناگواری را که ممکن است بر سر ایرانیان بیاید برجسته کرد؛ چرا که این اقدام هم مردم را نسبت به آینده بدبین می سازد.
اگر قرار باشد خیلی بد بینانه تر و سختگیرانه تر هم به قضیه نگاه کنیم آنگاه صفحه حوادث روزنامه ها و نشریات هم بدبین کننده مردم به نیروهای امنیتی و انتظامی تعبیر شده و در این شرایط باید وقایع ناگوار و تلخ از صفحه روزنامه ها پاک شود چرا که آن گاه ممکن است مردم نسبت به نظام بدبین شده و اتحاد ملی لکه دار شود. اوضاع البته اینقدر هم بد نخواهد شد چرا که بی تردیدم هرگز چنین تفسیری از چنین سخنانی به عمل نخواهد امد اما به همان اندازه مطمئنم که اوضاع در سال جدید برای روزنامه نگاران حوزه سیاسی بسیار سخت خواهد شد یا دقیقتر بگویم سخت تر خواهد شد. از این پس هر کلام مخالفت آمیز یا منتقدانه ای می تواند نادیده گرفتن اتحاد ملی تعبیر شده و در بهترین شرایط با هیس گفتن مقامات و به سکوت دعوت شدن از سوی آن ها همراه باشد.
دیشب که از راه دور و به مدد مسنجر با مهدی و الپر سخنان اخیر را مرور میکردیم هیچ کدام حس خوشایندی نسبت به چشم اندازی که در سال جاری متصور است نداشتیم. حداقلش این بود که پیش بینی کردیم دست ما در مطبوعات بیش از پیش بسته خواهد شد. ظاهرا فضای کار سال جدید، زود تر از حد انتظار و در کمتر از یک هفته برایمان ترسیم شده و نیازی نیست که چندروز صیر کنیم و آن گاه به بررسی شرایط کاری بنشینیم.
خدا کند ارزیابیمان غلط باشد.
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/344
3e429be4efa95aab3923993c0042bd22
5158442d69253ee9bcba2d8ead94f3ae