گفت و گو با آقاي كون
م-ت: گفتگویی داشتم با آقای کوهن یا به تلفظ آلمانی اش ، آقای کون . این آقا رییس فراکسیون سبزهای پارلمان آلمان است . هفته گذشته را در تهران بود تا ببیند اوضاع اتمی از چه قرار است . نمی دانم چه اصرار بیخودی هم داشت که به جای انرژی اتمی حتما از لفظ انرژی هسته ای استفاده کند . می گفت ما سبزها اصولا مخالف انرژی اتمی ( ببخشید هسته ای ) در همه جای جهان هستیم ولی عصر روزی که با او مصاحبه کردم قرار بود برود اصفهان و از تاسیسات هسته ای آنجا دیدن کند . اصل حرف آقای کوهن ( همان کون ) این بود که ایران باید مذاکره کند. می گفت ایرانی ها اشتباه بزرگی کردند که پیشنهاد اروپاییان را به آب نبات تشبیه کردند. می گفت آب نبات هم ممکن است بعضی وقت ها کالای گران بهایی باشد . این جمله جالبی بود به نظرم . ولی نمی دانم چرا وقتی متن مصاحبه را برایش فرستادم این جمله را حذف کرده بود . آقای کوهن خیلی هم نگران به نظر می رسید . می گفت حرف های بوش خیلی ترسناک است . می گفت آمدم به ایرانی ها بگویم که نباید خیال کنند قطعنامه شورای امنیت یک تکه کاغذ پاره است. بدبختانه این حرف بدرد بخورش را هم در اصل مصاحبه حذف کرد . به او گفتم شما سبزها که این همه غرولد می کنید که چرا ایران و غرب مذاکره نمی کنند ، خودتان طرحی برای شروع این مذاکره دارید . گفت : نه.
انتهای مصاحبه احساس کردم چه خوب است که این سبزها اکثریت دولت آلمان را در دست ندارند . چون آنقدر آدمهای گل و بلبلی هستند که نمی شود درباره مسائل حاد با انها مذاکره کرد . مذاکره درباره بحران های جهانی منطقی را می طلبد که سبزها به ان تن نمی دهند و مثلا همین آقای کون می گفت ایران باید اصلا انرژی هسته ای را کنار بگذارد و از انرژی هایی مثل آب و باد و خورشید استفاده کند . می گفت ریسک ساخت راکتور در کشور زلزله خیزی چون ایران بسیار بالاست و هزینه های گزاف تولید سوخت اتمی اصلا مقرون به صرف نیست .می گفت در آلمان هم راکتورها آرام آرام در حال تعطیل شدن است.
منطق حرفهای آقای کون به نظرم درست بود . ولی این حرف ها به درد زمانی می خورد که مذاکره اتمی صرفا درباره اتم باشد . نه حالا که مساله اتمی ایران یک سرش به لبنان و سوریه و فلسطین وصل است و یک سرش به عراق و پاکستان .
با ان حال امیدوارم که اقامت در تهران به سبزهای آلمان خوش گذشته باشد . هر چند که بهتر است آنها سفر به تهران را به عنوان گذران تعطیلات زمستانی در نظر بگیرند ، نه مذاکره دیپلماتیک . چون در غیر این صورت احساس بیهودگی و یاس فلسفی خواهند کرد
انتهای مصاحبه احساس کردم چه خوب است که این سبزها اکثریت دولت آلمان را در دست ندارند . چون آنقدر آدمهای گل و بلبلی هستند که نمی شود درباره مسائل حاد با انها مذاکره کرد . مذاکره درباره بحران های جهانی منطقی را می طلبد که سبزها به ان تن نمی دهند و مثلا همین آقای کون می گفت ایران باید اصلا انرژی هسته ای را کنار بگذارد و از انرژی هایی مثل آب و باد و خورشید استفاده کند . می گفت ریسک ساخت راکتور در کشور زلزله خیزی چون ایران بسیار بالاست و هزینه های گزاف تولید سوخت اتمی اصلا مقرون به صرف نیست .می گفت در آلمان هم راکتورها آرام آرام در حال تعطیل شدن است.
منطق حرفهای آقای کون به نظرم درست بود . ولی این حرف ها به درد زمانی می خورد که مذاکره اتمی صرفا درباره اتم باشد . نه حالا که مساله اتمی ایران یک سرش به لبنان و سوریه و فلسطین وصل است و یک سرش به عراق و پاکستان .
با ان حال امیدوارم که اقامت در تهران به سبزهای آلمان خوش گذشته باشد . هر چند که بهتر است آنها سفر به تهران را به عنوان گذران تعطیلات زمستانی در نظر بگیرند ، نه مذاکره دیپلماتیک . چون در غیر این صورت احساس بیهودگی و یاس فلسفی خواهند کرد
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/331