دستور العمل شرکت در انتخابات
س.س: هیچ وقت فکر نمی کردم یکسال و چند ماه پس از روی کار آمدن محمود احمدی نژاد باز هم مجبور شوم این ور و آن ور درباب لزوم رای دادن در انتخابات صحبت کنم و با تحریمی ها پای میز مناظره بنشینم. اما انگار دوستانمان هنوز سرشان به سنگ نخورده یا خیلی محکم خورده که در این اوضاع و احوال باز حکم به انفعال می دهند.
تحریمی ها هرچه باشند و از هر جنسی باشند چند ویژگی مشترک دارند. مثلا خیلی غر می زنند، برنامه روشنی ندارند، فقط کلی بافی می کنند، به زمین و زمان می توپند و در مقابل هیج راه جایگزینی هم معرفی نمی کنند. بدتر از همه این که آینده روشنی هم پیش رویمان نمی گذارند که مثلا دلمان را خوش کنیم نسخه شفا بخشی دارند.
کار تحریمی ها مثل پزشکی می ماند که می گوید آنتی بیوتیک مصرف نکن، آمپول نزن، داروهای گیاهی را کنار بگذار. بعد که می گوییم خب پس چه کار کنیم، پاسخ می دهد صبر کن به مرور زمان با گسترش بیماری، سیستم دفاعی بدنت فعال شده و همه چیز خوب می شود.
در این شرایط فکر می کنم در این ساعات باقی مانده تا برگزاری انتخابات باید تحریمی ها را به حال خود بگذاریم و فکری به حال مردد ها بکنیم. شاید یک ربع یا نیم ساعت بحث و جدل بتواند بر این دسته تاثیر بگذارد اما بی تردید عمری وقت گذاشتن به پای کسی که خود را به خواب زده ثمری نخواهد داشت.
دستور العمل شرکت در انتخابات
اجرای هر برنامه ای طبعا مقدماتی دارد و برنامه ای می طلبد. مگر می شود در انتخابات شرکت کرد و بی برنامه پیروز شد. دستور العمل شرکت در انتخابات به پیوست تقدیم می شود.
1- فردا صبح که از خواب بیدار شدید یک راست به دستشویی می روید. پس از انجام کارهای شخصی، دست و صورت خود را حسابی می شورید. سپس در حالی که حوله را به چشم و چال خود می مالید به این فکر می کنید که در چند روز گذشته چه افراد مستعدی را به رای دادن تشویق نکرده اید و چطور می شود حداقل 5 نفر دیگر را به رای دادن تشویق کرد.
2- اصلا به تلویزیون حق ندارید نگاه کنید. چون احتمالا حضور هنرمندان و ورزشکاران در تلویزیون برای تشویق به رای دادن اینقدر مشمئز کننده هست که خودتان هم از رای دادن پشیمان شوید. مخصوصا که بالاخره تلویزیون قصد دارد در همان ساعات ابتدایی روز، تصویر رای دادن حضرات به صندوق شماره 110 را چندین و چند بار پخش کنند و این تصویر صد در صد می تواند شما را هم از رای دادن منصرف کند. بهتر است فکر کنید همه مسولان مملکتی مثل 4 سال پیش به زاهدان رفته اند و کسی در تهران رای نمی دهد!
3- قرار مرارها، انصافا همه تعطیل. یک روز هم با خانوم بچه ها کوه و سینما نروید به جایی بر نمی خورد. اگر فردا کوه را به انتخابات ترجیح دادید بهتر است همان جا با طبیعت اطراف خداحافظی کنید. چون احتمالا مجبور شوید از دفعه بعد قرار هایتان را با خواهران محترمه در مهدیه تهران بگذارید.
4- دسته جمعی پای صندوق های رای بروید. این رای دادن دسته جمعی اساسا یک شور و حال خاصی دارد. به ویژه ان که در این شرایط شما می توانید بلند بلند هم حرف بزنید و در حوزه های اخذ رای اطرافیانتان را هم به لیست اصلاح طلبان ترغیب کنید. ضمنا وقتی برادران بسیجی به طور علنی پای صندوق های رای از خود رایحه در می کنند، تبلیغ شفاهی نه تنها به جایی بر نمی خورد بلکه واجب کفایی است. شک نکنید.
5- با دیدن سه برگه اخذ رای هول نشوید. یک وقت اشتباه نکنید یکهو سهیلا جلودار زاده راهی مجلس خبرگان شود، هادی ساعی نماینده مجلس و هاشمی رفسنجانی نماینده شورای شهر. یک نفس عمیق بکشید، آب دهانتان را قورت دهید و به بالای هر برگه نگاه کنید که اسم چه انتخاباتی را نوشته. قول می دهم شما می توانید این را نشخیص دهید. اصلا به خودتان ترس راه ندهید.
6- اگر زبانم لال نخواستید اسم 15 نفر را در انتخابات شورای شهر بنویسید، حتما در برگه خود خط بکشید تا نیروهای غیبی نتوانند دار و دسته پروین احمدی نژاد را راهی شورای شهر کنند. به حرف های آرش هم اعتنایی نکنید. جوونی کرده یه چیزی گفته، آخه آدم که وسط ائتلاف یکهو دبه در نمیاره!!!
7- شناسنامه خود را حوزه اخذ رای جا نگذارید وگرنه ممکن است برادران با شناسنامه شما، ویدویی، فیلمی، چیزی کرایه کنند و پایتان گیر بیفتد.
8- اگر در حوزه اخذ رای تقلبی، تخلفی، مشکلی، شتری دیدید؛ ندیدید. اگر هم دیدید فقط به درد خاطره تعریف کردن و نوشتن در وبلاگ می خورد، چون در شرایط فعلی از کسی کاری بر نمی آید. پس به افشاگری مفشاگری دلتان را خوش نکنید.
9- از عصر جمعه خود را برای جشن و پایکوبی آماده کنید. شنبه ظهر چند کیلو شیرینی خامه ای می گیرید و دور از پایگاه های بسیج به مردم شاد باش می گویید.
10- پس از پیروزی در انخابات می توانید مطمئن باشید که باز هم اصلاح طلبان تحویلتان نمی گیرند، سلامتان را علیک نمی گویند و اگر کارتان هم جایی گیر کرد به کمکتان نمی آیند. با این حال ناراحت نباشید. یک سال دیگر انتخابات مجلس فرا می رسد و شما دوباره به یک نقش تاریخی فرا خوانده می شوید.......
تحریمی ها هرچه باشند و از هر جنسی باشند چند ویژگی مشترک دارند. مثلا خیلی غر می زنند، برنامه روشنی ندارند، فقط کلی بافی می کنند، به زمین و زمان می توپند و در مقابل هیج راه جایگزینی هم معرفی نمی کنند. بدتر از همه این که آینده روشنی هم پیش رویمان نمی گذارند که مثلا دلمان را خوش کنیم نسخه شفا بخشی دارند.
کار تحریمی ها مثل پزشکی می ماند که می گوید آنتی بیوتیک مصرف نکن، آمپول نزن، داروهای گیاهی را کنار بگذار. بعد که می گوییم خب پس چه کار کنیم، پاسخ می دهد صبر کن به مرور زمان با گسترش بیماری، سیستم دفاعی بدنت فعال شده و همه چیز خوب می شود.
در این شرایط فکر می کنم در این ساعات باقی مانده تا برگزاری انتخابات باید تحریمی ها را به حال خود بگذاریم و فکری به حال مردد ها بکنیم. شاید یک ربع یا نیم ساعت بحث و جدل بتواند بر این دسته تاثیر بگذارد اما بی تردید عمری وقت گذاشتن به پای کسی که خود را به خواب زده ثمری نخواهد داشت.
دستور العمل شرکت در انتخابات
اجرای هر برنامه ای طبعا مقدماتی دارد و برنامه ای می طلبد. مگر می شود در انتخابات شرکت کرد و بی برنامه پیروز شد. دستور العمل شرکت در انتخابات به پیوست تقدیم می شود.
1- فردا صبح که از خواب بیدار شدید یک راست به دستشویی می روید. پس از انجام کارهای شخصی، دست و صورت خود را حسابی می شورید. سپس در حالی که حوله را به چشم و چال خود می مالید به این فکر می کنید که در چند روز گذشته چه افراد مستعدی را به رای دادن تشویق نکرده اید و چطور می شود حداقل 5 نفر دیگر را به رای دادن تشویق کرد.
2- اصلا به تلویزیون حق ندارید نگاه کنید. چون احتمالا حضور هنرمندان و ورزشکاران در تلویزیون برای تشویق به رای دادن اینقدر مشمئز کننده هست که خودتان هم از رای دادن پشیمان شوید. مخصوصا که بالاخره تلویزیون قصد دارد در همان ساعات ابتدایی روز، تصویر رای دادن حضرات به صندوق شماره 110 را چندین و چند بار پخش کنند و این تصویر صد در صد می تواند شما را هم از رای دادن منصرف کند. بهتر است فکر کنید همه مسولان مملکتی مثل 4 سال پیش به زاهدان رفته اند و کسی در تهران رای نمی دهد!
3- قرار مرارها، انصافا همه تعطیل. یک روز هم با خانوم بچه ها کوه و سینما نروید به جایی بر نمی خورد. اگر فردا کوه را به انتخابات ترجیح دادید بهتر است همان جا با طبیعت اطراف خداحافظی کنید. چون احتمالا مجبور شوید از دفعه بعد قرار هایتان را با خواهران محترمه در مهدیه تهران بگذارید.
4- دسته جمعی پای صندوق های رای بروید. این رای دادن دسته جمعی اساسا یک شور و حال خاصی دارد. به ویژه ان که در این شرایط شما می توانید بلند بلند هم حرف بزنید و در حوزه های اخذ رای اطرافیانتان را هم به لیست اصلاح طلبان ترغیب کنید. ضمنا وقتی برادران بسیجی به طور علنی پای صندوق های رای از خود رایحه در می کنند، تبلیغ شفاهی نه تنها به جایی بر نمی خورد بلکه واجب کفایی است. شک نکنید.
5- با دیدن سه برگه اخذ رای هول نشوید. یک وقت اشتباه نکنید یکهو سهیلا جلودار زاده راهی مجلس خبرگان شود، هادی ساعی نماینده مجلس و هاشمی رفسنجانی نماینده شورای شهر. یک نفس عمیق بکشید، آب دهانتان را قورت دهید و به بالای هر برگه نگاه کنید که اسم چه انتخاباتی را نوشته. قول می دهم شما می توانید این را نشخیص دهید. اصلا به خودتان ترس راه ندهید.
6- اگر زبانم لال نخواستید اسم 15 نفر را در انتخابات شورای شهر بنویسید، حتما در برگه خود خط بکشید تا نیروهای غیبی نتوانند دار و دسته پروین احمدی نژاد را راهی شورای شهر کنند. به حرف های آرش هم اعتنایی نکنید. جوونی کرده یه چیزی گفته، آخه آدم که وسط ائتلاف یکهو دبه در نمیاره!!!
7- شناسنامه خود را حوزه اخذ رای جا نگذارید وگرنه ممکن است برادران با شناسنامه شما، ویدویی، فیلمی، چیزی کرایه کنند و پایتان گیر بیفتد.
8- اگر در حوزه اخذ رای تقلبی، تخلفی، مشکلی، شتری دیدید؛ ندیدید. اگر هم دیدید فقط به درد خاطره تعریف کردن و نوشتن در وبلاگ می خورد، چون در شرایط فعلی از کسی کاری بر نمی آید. پس به افشاگری مفشاگری دلتان را خوش نکنید.
9- از عصر جمعه خود را برای جشن و پایکوبی آماده کنید. شنبه ظهر چند کیلو شیرینی خامه ای می گیرید و دور از پایگاه های بسیج به مردم شاد باش می گویید.
10- پس از پیروزی در انخابات می توانید مطمئن باشید که باز هم اصلاح طلبان تحویلتان نمی گیرند، سلامتان را علیک نمی گویند و اگر کارتان هم جایی گیر کرد به کمکتان نمی آیند. با این حال ناراحت نباشید. یک سال دیگر انتخابات مجلس فرا می رسد و شما دوباره به یک نقش تاریخی فرا خوانده می شوید.......
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/303