کارگزاران در سیبل
س.س: ظاهرا بچه های روزنامه کارگزاران هم باید خود را برای پیوستن به بچه های شرق آماده کنند. این پیام غیر مستقیمی است که حسین شریعتمداری و دوستانش در روزنامه کیهان مدتی است به آن ها می دهند و امروز برادر حسین در سرمقاله به صراحت نشانی داده است. طبیعی است وقتی در عرض یک هفته دو سرمقاله تند و تیز در کیهان به چاپ می رسد باید هوشیار بود. به این جملات خوب دقت کنید. بوی تهدید می دهد:
1_" نگاهي گذرا به آنچه طيف ياد شده در سر مي پرورانند براي دلسوزان اسلام و انقلاب- با هر سليقه سياسي كه دارند- خالي از هشدار و عبرت نيست و از آنجا كه اشاره به تمامي اظهارنظرها و تحليل هاي طيف ياد شده به درازا مي كشد، نوشته روزنامه كارگزاران را نمونه مي آوريم...."
2_"اين واقعيت قابل انكار نيست كه برخي از اين گروه ها- چه آنها كه در دولت سازندگي فعال بوده اند و چه آنها كه در دولت اصلاحات حضور داشتند- اعتقاد چنداني به مباني و اصول انقلاب و جمهوري اسلامي ايران ندارند و اين واقعيت تلخ را در آن سال ها كه خود را در اوج قدرت مي ديدند بارها به صراحت بر زبان و قلم آورده و با عملكرد خويش بر آن تاكيد ورزيده اند. «پروژه جديد» كه روزنامه كارگزاران بي پرده از ضرورت عملياتي كردن آن سخن گفته، ساخته و پرداخته همين طيف است. طيفي كه طي دو دهه اخير به صورت خزنده و در سايه روشن برخي از شخصيت ها و جمعيت هاي وفادار به انقلاب در صحنه حضور داشته و متاسفانه به مرور زمان شماري از خودي ها را استحاله و يا به فريب، عملكرد آنان را به نفع خود مصادره كرده است."
3_ وقتي مشاهده مي كنيم كه آمريكايي ها طي ماههاي گذشته تلاش زيادي كرده اند تا اهل سنت عرب عراق را اولاً به رويارويي با دولت بكشانند و ثانياً پيامدهاي رويارويي آنان را بسيار مهم وتعيين كننده معرفي كنند، و همزمان با آن بعضي از نيروهايي كه همواره از «مماشات با آمريكا» هواداري كرده اند(کارگزاران)، همين خط را تعقيب مي نمايند، سؤالات زيادي توليد مي شود.
روزنامه کارگزاران آن طور که مطالب و تیتر هایش بر می آید معتدل ترین روزنامه اصلاح طلب یا حتی به قولی محافظه کارترین تریبون اصلاح طلبان است. با این حال مشخص نیست به چه دلیل اقتدارگرایان از زمان راه اندازی، این همه با آن به مجادله برخاسته اند.
در جریان توقیف روزنامه شرق در حالی که اکثر روزنامه های اصلاح طلب به شکل آشکار و بی پرده ای خبر توقیف آن را بازتاب دادند و حتی در این خصوص سرمقاله ای هم نگاشتند، کارگزاران بر خلاف انتظار در انتهایی ترین بخش صفحه سیزده خود به شکلی کم رنگ این خبر را پوشش داد تا مبادا مسولین قضایی از نحوه اطلاع رسانی استنباط تقابل و رویارویی نکنند.
این شکل از خود سانسوری به اشکال مختلف در تمام صفحات این روزنامه به چشم می خورد. روند کار به شکلی است که گاه صدای انتقاد خودی ها نیز از محافظه کاری این روزنامه بلند می شود. با این حال مشی اتخاذ شده اعتدال است و اعتدال.
تهدید اخیر کیهان نشینان اما نشان می دهد که اساسا در ساختار موجود هیچ تئوری بقایی جواب نمی دهد و هیچ روزنامه نگاری با این استدلال نمی تواند امید به ماندن داشته باشد. گر چه به قول الپر توقیف شرق، پایان "استراتژی بقا و تئوری ماندن" بود اما شرایط جدید نشان می دهد ظاهرا هر چه این طرف تر کوتاه تر بیاید، آن طرف گستاخ تر و بی حیا تر می شود و هرچه یک طرف نرمش بیشتری نشان می دهد اقتدارگرایان هجوم را دو چندان می کنند.
در اين باره باز هم گفتني هايي هست كه به قول برادر حسین مي گذاريم و مي گذريم....
1_" نگاهي گذرا به آنچه طيف ياد شده در سر مي پرورانند براي دلسوزان اسلام و انقلاب- با هر سليقه سياسي كه دارند- خالي از هشدار و عبرت نيست و از آنجا كه اشاره به تمامي اظهارنظرها و تحليل هاي طيف ياد شده به درازا مي كشد، نوشته روزنامه كارگزاران را نمونه مي آوريم...."
2_"اين واقعيت قابل انكار نيست كه برخي از اين گروه ها- چه آنها كه در دولت سازندگي فعال بوده اند و چه آنها كه در دولت اصلاحات حضور داشتند- اعتقاد چنداني به مباني و اصول انقلاب و جمهوري اسلامي ايران ندارند و اين واقعيت تلخ را در آن سال ها كه خود را در اوج قدرت مي ديدند بارها به صراحت بر زبان و قلم آورده و با عملكرد خويش بر آن تاكيد ورزيده اند. «پروژه جديد» كه روزنامه كارگزاران بي پرده از ضرورت عملياتي كردن آن سخن گفته، ساخته و پرداخته همين طيف است. طيفي كه طي دو دهه اخير به صورت خزنده و در سايه روشن برخي از شخصيت ها و جمعيت هاي وفادار به انقلاب در صحنه حضور داشته و متاسفانه به مرور زمان شماري از خودي ها را استحاله و يا به فريب، عملكرد آنان را به نفع خود مصادره كرده است."
3_ وقتي مشاهده مي كنيم كه آمريكايي ها طي ماههاي گذشته تلاش زيادي كرده اند تا اهل سنت عرب عراق را اولاً به رويارويي با دولت بكشانند و ثانياً پيامدهاي رويارويي آنان را بسيار مهم وتعيين كننده معرفي كنند، و همزمان با آن بعضي از نيروهايي كه همواره از «مماشات با آمريكا» هواداري كرده اند(کارگزاران)، همين خط را تعقيب مي نمايند، سؤالات زيادي توليد مي شود.
روزنامه کارگزاران آن طور که مطالب و تیتر هایش بر می آید معتدل ترین روزنامه اصلاح طلب یا حتی به قولی محافظه کارترین تریبون اصلاح طلبان است. با این حال مشخص نیست به چه دلیل اقتدارگرایان از زمان راه اندازی، این همه با آن به مجادله برخاسته اند.
در جریان توقیف روزنامه شرق در حالی که اکثر روزنامه های اصلاح طلب به شکل آشکار و بی پرده ای خبر توقیف آن را بازتاب دادند و حتی در این خصوص سرمقاله ای هم نگاشتند، کارگزاران بر خلاف انتظار در انتهایی ترین بخش صفحه سیزده خود به شکلی کم رنگ این خبر را پوشش داد تا مبادا مسولین قضایی از نحوه اطلاع رسانی استنباط تقابل و رویارویی نکنند.
این شکل از خود سانسوری به اشکال مختلف در تمام صفحات این روزنامه به چشم می خورد. روند کار به شکلی است که گاه صدای انتقاد خودی ها نیز از محافظه کاری این روزنامه بلند می شود. با این حال مشی اتخاذ شده اعتدال است و اعتدال.
تهدید اخیر کیهان نشینان اما نشان می دهد که اساسا در ساختار موجود هیچ تئوری بقایی جواب نمی دهد و هیچ روزنامه نگاری با این استدلال نمی تواند امید به ماندن داشته باشد. گر چه به قول الپر توقیف شرق، پایان "استراتژی بقا و تئوری ماندن" بود اما شرایط جدید نشان می دهد ظاهرا هر چه این طرف تر کوتاه تر بیاید، آن طرف گستاخ تر و بی حیا تر می شود و هرچه یک طرف نرمش بیشتری نشان می دهد اقتدارگرایان هجوم را دو چندان می کنند.
در اين باره باز هم گفتني هايي هست كه به قول برادر حسین مي گذاريم و مي گذريم....
http://www.mahjad.net/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/17